Pozycja: zamki i pałace>>podróże>>lubuskie>> Międzyrzecz
English Deutsch
Strony główne działu


W naszej ofercie posiadamy xbox gry i akcesoria, PS Vita, Dual Screen i inne.
Witryna Stylowedziecko.pl proponuje wygodne markowe ubranka dla niemowląt. Wejdź i zobacz!
OneDesign.pl - najlepsi dekoratorzy wnętrz. Zobacz!
Sprawdź najlepsze oferty noclegów na weekend majowy 2013! Kliknij!


Technologia

Valid XHTML 1.0 Transitional

Valid CSS!


Opcje:

Dolnośląskie na forum - skomentuj

Dodaj zdjęcie obiektu z województwa do albumu


MIĘDZYRZECZ


miasto powiatowe, siedziba urzędu gminy miejsko-wiejskiej, województwo lubuskie


Międzyrzecz to miasto powiatowe położone w dolinie Obry w miejscu ujścia do niej Paklicy (stąd nazwa miasta). Mimo, że miejscowość znajduje się w obecnym województwie lubuskim to historycznie należy do Wielkopolski. Miasto znane jest z ruin zamku wzniesionego przez Kazimierza Wielkiego. Szczegółowy opis warowni znajduje się niżej, a teraz zacznijmy od historii...

Już między VI, a VIII w. n. e. istniała na wyspie osada słowiańska. W wieku IX założono w tym miejscu warowny gród. Stanowił on główny ośrodek plemienia dolnoobrzańskiego. Około roku 1000 najprawdopodobniej na terenie osady Święty Wojciech (1,5 km od miasta) powstał klasztor Benedyktynów z fundacji Bolesława Chrobrego. Jest to druga najstarsza (po Trzemiesznie) fundacja klasztorna w Polsce. Z klasztorem tym wiąże się legenda o pięciu braciach męczennikach. Pierwsza wzmianka o grodzie międzyrzeckim pochodzi z roku 1005. Zawarta jest w "Kronice" niemieckiego biskupa Thietmara z Merseburga. W tym samym roku wojska cesarza Henryka II zatrzymały się tutaj w pogoni za ustępującymi wojskami polskimi. Natomiast z dnia 29 stycznia 1230 roku pochodzi pierwsza wzmianka o kasztelanii międzyrzeckiej.

Międzyrzecz należy do najstarszych miast w Polsce. Prawa miejskie otrzymał przed rokiem 1248, a ponownie potwierdzone zostały przez Kazimierza Jagiellończyka w roku 1485. Znajdowało się tu starostwo założone przez Kazimierza Wielkiego. W latach późniejszych miasto było okresowo pod panowaniem Brandenburczyków i Piastów śląskich. Na przestrzeni lat pustoszone przez wojny i napady przygraniczne. Wspomnieć tu można, że w roku 1474 Międzyrzecz zniszczony został przez wojska Macieja Korwina. W latach 1520-1574 miała miejsce odbudowa miasta po przemarszu wojsk niemieckich podążających na pomoc Krzyżakom. Międzyrzecz niszczony był też przez pożary i zarazy. W roku 1574 przybył tu z Francji Henryk Walezy.

Miasto po odzyskaniu przez Władysława Łokietka pozostało w granicach Polski do roku 1793. Lata 1780-1806 to czasy świetności Międzyrzecza. Był wtedy jednym z najważniejszych europejskich ośrodków handlu suknem. Najbardziej cenionym wyrobem było Meseritzko (sukno międzyrzeckie) znane na całym świecie. W dniach 26-27 listopada 1806 w mieście przebywał Napoleon Bonaparte.

Międzyrzecz powrócił do Polski z dniem 31 I 1945 roku. Zmiany granic administracyjnych były tutaj szczególnie widoczne. Do roku 1950 miasto było siedzibą powiatu w województwie poznańskim, a potem (do 1975) w województwie zielonogórskim. Natomiast po roku 1975 w ramach reformy administracyjnej Międzyrzecz znalazł się w województwie gorzowskim. Obecnie jest stolicą powiatu w województwie lubuskim.


Zabytki i atrakcje:


Ratusz międzyrzecki wzniesiony został w roku 1581 z pomocą przywileju Stefana Batorego. Przebudowa miała miejsce w roku 1813. Jest to obecnie budynek w stylu klasycystycznym z neogotyckim hełmem na wieży zegarowej. Wieża ozdobiona jest polskim orłem, który przetrwał czasy, gdy miasto nie było w granicach Polski. Z ratuszem wiąże się historia zamachu na Napoleona I.


Ratusz i widoczny po lewo kościół św. Wojciecha.

Ratusz i widoczny po lewo kościół św. Wojciecha.


Drzwi wejściowe.

Drzwi wejściowe.


Ratusz w Międzyrzeczu-widok od wschodu.

Ratusz w Międzyrzeczu-widok od wschodu.


Kościół św. Wojciecha znajduje się w północnej pierzei rynku. Powstał w roku 1834. Jest to budowla późnoklasycystyczna z dwukondygnacyjną fasadą trójosiową zwieńczoną trójkątnym naczółkiem. Nad kościołem dominuje czworokątna wieża nakryta obeliskowym hełmem z pozłacanym krzyżem.

Kościół farny św. Jana Chrzciciela położony nieopodal rynku powstał w połowie XIV wieku. Przeszedł przebudowę w XVI wieku. Jest to budowla w stylu gotyckim, murowana, oszkarpowana, ze szczytami bogato zdobionymi blendami. Świątynia posiada trójnawowe halowe wnętrze, regotyzowane. Nakryte jest sklepieniem gwiaździstym.


Kościół św. Jana Chrzciciela.

Kościół św. Jana Chrzciciela.


Rezydencja starostów międzyrzeckich zbudowana została w 1719 roku. Obok znajduje się również oficyna. Od 1947 r. w budynkach tych mieści się muzeum regionalne. Można w nim oglądać jedną z najbogatszych w Polsce kolekcji portretów trumiennych, tablic herbowych i inskrypcyjnych z wieków XVII i XVIII. Podziwiać też można polskie malarstwo portretowe, oraz rzeźby sakralne. Zbiory te pochodzą z XV-XIX wieku.


Rezydencja starostów.

Rezydencja starostów.


Dom bramny stoi przy wejściu na teren muzeum regionalnego. Został odtworzony w roku 1974 według przekazów z początku XIX wieku.


Zrekonstruowany dom bramny.

Zrekonstruowany dom bramny.


Inne. Na uwagę zasługują też inne zabytki i atrakcje. Wspomnieć tu trzeba o: reliktach kolegium jezuickiego z XVIII wieku, synagodze z 1824 roku i zespole szpitalnym w Międzyrzeczu-Obrzycach z początku XX wieku. W okolicach miasta znajduje się jedna z najbardziej znanych atrakcji turystycznych w Polsce – Międzyrzecki Rejon Umocniony.


ZAMEK KRÓLEWSKI


Zamek został wzniesiony na miejscu pierwotnego grodu (patrz opis tutaj) w widłach rzek. Źródła podają, że warownię wzniósł Kazimierz Wielki, jednak prawdopodobnie już w XIII wieku została wzniesiona murowana wieża, a wiek później całość została rozbudowana i miejsce grodu zajął zamek.

W roku 1474 warownia została zajęta przez Macieja Korwina (król Węgier i Czech), a w 1520 r. zamek został poważnie zniszczony przez wojska niemieckie podążające na pomoc swym ziomkom – Krzyżakom w wojnie z Polską. Do roku 1574 trwała odbudowa, podczas której budowla została przystosowana do użycia broni palnej. Wtedy też powstały charakterystyczne, cylindryczne basteje.

Jak to często bywało upadek zamku nastąpił podczas wojen szwedzkich. W latach późniejszych budynek próbował ratować Piotr Opaliński, jednak inicjatywa nie została zrealizowana. Zły stan obiektu przyczynił się do wzniesienia obok nowej rezydencji starostów (patrz opis tutaj). Po II rozbiorze w zamku ulokował się browar.

Zamek powstał na planie dawnego grodu (patrz opis tutaj). Owalne założenie miało około 1200 metrów kwadratowych. Warownia położona była na zachód od miasta na terenie dającym dodatkowe atuty obronne. Od miasta obiekt dzieliła rzeka Paklica. Brama wjazdowa usytuowana była od strony wschodniej, zaś dom mieszkalny wraz z basztą, lub wieżą znajdował się w zachodniej części założenia. W wieku XVI od wschodu dobudowano basteje, które połączono murem. Miały średnicę 15 metrów i wysokość 9 metrów. Grubość murów dochodziła do 3,5 metra. Pomiędzy bastejami znajdowała się furta dla pieszych.

Do dziś zachował się pełen obwód murów, budynek wartowni, fundamenty domu mieszalnego, oraz charakterystyczne dla tego zamku basteje nakryte „chińskimi kapeluszami”. Aby dostać się do zamku trzeba się od rynku kierować na zachód. Ruiny położone są na terenie Międzyrzeckiego Zespołu Muzealnego. Na wyspę zamkową wchodzi się przez zrekonstruowany dom bramny (patrz opis tutaj), a po lewej stronie mija się rezydencję starostów (patrz opis tutaj). Zamek można obejść dookoła ścieżką na wyspie. Niestety od roku 2005 nie można natomiast wejść na teren dziedzińca. Spowodowane jest to złym stanem technicznym murów zamkowych. Przykre, ale prawdziwe...


Widok od wschodu. Na pierwszym planie most i cylindryczne basteje, pomiędzy nimi mur z furtą wejściową na dziedziniec, a z tyłu kryty czerwoną dachówką budynek wartowni. Schodki przy murze prowadzą na ścieżkę wokół zamku.

Widok od wschodu. Na pierwszym planie most i cylindryczne basteje, pomiędzy nimi mur z furtą wejściową na dziedziniec, a z tyłu kryty czerwoną dachówką budynek wartowni. Schodki przy murze prowadzą na ścieżkę wokół zamku.


Mury zamkowe od południa.

Mury zamkowe od południa.


Fosa.

Fosa.


Budynek wartowni i fragment dzidzińca.

Budynek wartowni i fragment dzidzińca.


Międzyrzecz położony jest przy drodze z Zielonej Góry do Gorzowa (E65), około 18 km na południe od Skwierzyny. Przez miasto przebiega również droga nr 137. Najlepiej dostać się tu środkiem transportu na oponach, ponieważ pociągi kursują rzadko. Jeśli chodzi o komunikację publiczną to polecam autobus. (2007)


Tekst: Tomasz Szwagrzak

Zdjęcia: Tomasz Szwagrzak

Dla Ciebie

Zobacz też










Hosting: Kylos